برای تشخیص عفونت ادراری نیاز است که بیمار تحت آزمایش های مختلف قرار گرفته تا پزشک بتواند با جمع آوری اطلاعات عفونت و شدت این اختلال را مشخص کند.

اگر بخواهیم انواع آزمایش های ادراری را عنوان کنیم باید به مواردی همچون آزمایش ادرار، کشت ادرار و آزمایش حساسیت آنتی بیوتیکی اشاره کرد.

آزمایش ادرار

این آزمایش به دو بخش تقسیم بندی می‌شود، آزمایش شیمیایی و میکروسکوپی.

در آزمایش ادرار از نوارهای تستی استفاده می‌شود که به مواد شیمیایی موجود در ادرار پاسخ نشان می دهند.

نوارها معمولاً شامل تست هایی برای بررسی نیتریت، پروتئین، گلوکز، کتون ها، بیلی روبین و همچنین آزمایش ph ادرار است.

در عفونت ادراری وجود نیتریت نشان می دهد که باکتری خاصی در ادرار وجود دارد، زمانی که گلبول های سفید در ادرار دیده شوند به منزله ایجاد التهاب و عفونت است.

آزمایش میکروسکوپی ادرار با استفاده از نمونه ادرار انجام می‌شود.

در این مورد متخصصان نمونه ای از ادرار را در میکروسکوپ قرار داده و به دنبال گلبول های سفید، گلبول های قرمز، باکتری ها، کریستال ها و سایر مواد غیر طبیعی هستند.

وجود بیش از ۵ گلبول سفید در هر میدان دید نشانه عفونت ادراری است.

کشت ادرار

یکی از مهمترین و کاربردی ترین آزمایشات برای تشخیص بیماری های عفونی دستگاه ادراری شناسایی نوع خاصی از باکتری ایجاد کننده عفونت، کشت ادرار است.

برای انجام این آزمایش نمونه ادرار در محیط کشت قرار داده می‌شود و برای چند روز در دما و شرایط خاصی نگهداری خواهد شد.

در این فاصله زمانی باکتری ها رشد می کنند و پزشک به حضور آلودگی در ادرار پی برده و نیاز است که بیمار از آنتی بیوتیک مناسب استفاده کند.

اما اگر در محیط کشت بعد از گذشت زمان تعیین شده هیچ باکتری رشد پیدا نکند به این معناست که در نمونه ادرار باکتری وجود ندارد و نتیجه آزمایش منفی اعلام می‌شود.

آزمایش حساسیت آنتی بیوتیکی

بعد از اینکه آزمایش ادرار از طریق کشت ادرار انجام شد، متخصصان نوع باکتری را شناسایی می کنند اما ممکن است بعد از آن آزمایش حساسیت آنتی بیوتیکی هم انجام شود.

این آزمایش به پزشک کمک می کند تا متوجه شوند کدام آنتی بیوتیک بر روی باکتری های موجود در ادرار اثر می کند و کدام یک بی اثر هستند.

زمانی که این آزمایش انجام می‌شود با وجود عفونت ادراری پزشک می تواند درمان های موثر و دقیق را انجام داده و در مدت بسیار کوتاه عفونت بهبود پیدا می کند.

روش انجام آزمایش تشخیص عفونت ادرار

اگر برای تشخیص عفونت ادرار نیاز است که آزمایش انجام دهید حتماً مراحل آن را به درستی سپری کرده تا نتیجه آزمایش از دقت و کیفیت کافی برخوردار باشد.

قبل از انجام نمونه برداری از مصرف آنتی بیوتیک یا هر نوع داروی خاص خودداری کنید.

در صورت امکان در روز آزمایش و روز قبل از آن از غذاهای حاوی رنگدانه استفاده نکنید، زیرا در این آزمایشات رنگ ادرار نیز مورد بررسی قرار می گیرد.

پیش از جمع آوری نمونه در آزمایشگاه ناحیه تناسلی را با آب و صابون ملایم شستشو دهید و پس از پاکسازی کامل نمونه لازم را جمع آوری کنید.

برای جمع آوری نمونه ادرار یک ظرف استریل به بیماران داده می‌شود که نیاز است تا نیمه ظرف ادرار در آن جمع آوری شود.

توصیه می‌شود که ابتدا مقداری از ادرار را دور ریخته و سپس ظرف را در جریان ادرار قرار دهید.

بلافاصله بعد از جمع آوری نمونه اجرا درب ظرف را ببندید و به محل مورد نظر انتقال دهید.

اگر انجام آزمایش تشخیص عفونت ادرار را در خانه انجام می دهید باید بلافاصله نمونه را به آزمایشگاه منتقل کنید.

در غیر این صورت نمونه را در یخچال قرار دهید و حداکثر ظرف دو ساعت آن را به آزمایشگاه برسانید.

انجام آزمایش تشخیص عفونت ادرار کار پیچیده ای نیست اما مهم است که تمامی نکات قبل از آزمایش را رعایت کرده و بهتر است که اولین ادرار روز را برای نمونه و آزمایشگاه تحویل دهید.

اهمیت آزمایش تشخیص عفونت ادرار

بسیاری از افراد تصور می کنند که آزمایش ادرار یک فرایند تشخیصی بی اهمیت است و فقط در مواردی که پزشک احتمال عفونت ادراری را زیاد می داند این آزمایش صورت می پذیرد.

همواره باید بدانید که آزمایش تشخیص عفونت ادراری از جنبه های مختلف بسیار حائز اهمیت است.

اطلاعات جمع آوری شده از طریق این آزمایش به پزشک کمک می کند تا تشخیصی زودهنگام و البته دقیق داشته باشند و می توانند از عوارض جدی و خطرناک جلوگیری کنند.

یکی از مهمترین دلایلی که آزمایش تشخیص عفونت ادراری انجام می‌شود نیاز به شناسایی فوری عفونت است.

گاهی اوقات عفونت ها آنقدر خطرناک و پیشرفته هستند که می توانند سلامت بدن را به طور جدی تهدید کنند.

در نتیجه پزشک برای شناسایی فوری عفونت و تشخیص زود هنگام و درمان سریع آن آزمایش تشخیص عفونت ادراری را الزامی می داند.

فقط با این آزمایش می توان نوع باکتری موجود در ادرار را شناسایی کرد.

در نتیجه می توان اقدامات درمانی موثر را انجام داد.

زمانی که آزمایش تشخیص عفونت ادراری انجام می‌شود در مرحله آزمایش حساسیت آنتی بیوتیکی نیز صورت می پذیرد.

در این مورد متخصصان متوجه می‌شوند که برای عفونت پیش آمده کدام روش درمان و کدام نوع آنتی بیوتیک موثر است.

در نتیجه می توانند با تجویز صحیح و به موقع آنتی بیوتیک های موثر از عوارض جانبی عفونت جلوگیری کرده و به حفظ سلامت و کارکرد طبیعی سیستم ادراری کمک می کنند.

اگر بیماران مبتلا به عفونت ادراری سریعاً تحت درمان قرار نگیرند و عفونت های مکرر رخ دهد سلامت بدن به ویژه کلیه ها به طور جدی به خطر خواهد افتاد.

در نتیجه می توان گفت که آزمایش تشخیص عفونت ادراری با هدف جلوگیری از عوارض جدی انجام شده و می توان از عفونت های مکرر جلوگیری نمود.

این آزمایش همچنین برای تشخیص مشکلات آناتومیک هم انجام می‌شود.

اگر عوارض و مشکلاتی مثل سنگ کلیه یا ناهنجاری خاصی در سیستم ادراری وجود داشته باشد و فرد به طور مکرر درگیر عفونت ادراری شود می توان این آزمایش را انجام داد.

در چنین موقعیتی انجام آزمایش تشخیص عفونت ادراری ضروری می باشد.

برای افرادی که به بیماری های زمینه ای مثل دیابت یا بیماری های کلیوی مبتلا هستند انجام آزمایش تشخیص عفونت ادراری بسیار مهم است.

زیرا این افراد با وجود بیماری های موجود زمینه عفونت ادراری را بیش از دیگران دارند و تکرار این آزمایش به تشخیص سریع و درمان به موقع کمک می کند.

به محض اینکه افراد با علائم هشدار دهنده مواجه می‌شوند و سوزش ادرار یا تکرر ادرار برای آنها رخ می دهد بلافاصله باید به خواست پزشک متخصص در آزمایشگاه پاتوبیولوژی خسروشاهی، آزمایش تشخیص عفونت ادراری را انجام دهند.

در این مورد انجام آزمایش ادرار برای بیماران اهمیت بسیار زیادی دارد زیرا می توانند با تشخیص به موقع از گسترش عفونت در سیستم ادراری جلوگیری نمایند.

عوامل موثر بر نتایج غیر واقعی در آزمایش تشخیص عفونت ادرار

آزمایش ادرار که با هدف تشخیص عفونت انجام می‌شود از حساسیت بسیار بالایی برخوردار است و مهم است که تمامی موارد به دقت رعایت شود تا مبادا خطایی در نتیجه آن اتفاق بیفتد.

از جمله مواردی که می تواند باعث اختلال در روند آزمایش شود یا نتایج کاذب ایجاد نماید جمع آوری نادرست نمونه است.

اگر نمونه ادرار از ابتدای ادرار جمع آوری شود ممکن است باکتری های موجود در ناحیه تناسلی یا مجاری ادرار بر نتیجه تاثیر بگذارد.

اگر پیش از جمع آوری نمونه ادرار ناحیه تناسلی به خوبی شستشو داده نشود و بهداشت رعایت نشود منجر به ورود باکتری های خارجی به نمونه خواهد شد.

زمان جمع آوری نمونه بسیار مهم است، نگه داشتن نمونه ادرار در دمای محیط بیش از دو ساعت باعث رشد باکتری ها می‌شود.

در این شرایط نمی توان به نتیجه آزمایش انجام شده اعتماد کرد.

برخی از انواع داروها به ویژه محصولات دارویی ضد قارچی در نتیجه آزمایش تاثیر می گذارند.

از طرفی غلیظ بودن ادرار باعث می‌شود تا باکتری های بیشتری قابل شناسایی باشند و ادرار بسیار رقیق میزان باکتری ها را کمتر نشان می دهد.

در نتیجه مهم است بیمار در روز قبل از آزمایش از مقدار مناسب مایعات استفاده نمایند.

کیفیت تجهیزات و روند استفاده از آنها بر نتیجه تست تاثیر مستقیم دارد. اگر به هر دلیلی احتمال آلودگی نمونه وجود دارد قطعا نتایج قابل اعتماد و کاربردی نخواهد بود.